Abrul Ayı : Nisan ayı.
Accuk : Azıcık.
Ahur : Ahır.
Ağulanmak : Zehirlenmek, beddua.
Alma: Elma.
Anca: Ancak.
Anşa: Ayşe.
Ağıl :Etrafı çalılarla veya çit örülerek çevrilmiş üzeri açık hayvan barınağı.
Ahbap: Dost, arkadaş.
Ağuz: İneğin doğumdan sonra birkaç gün devam eden ilk sütü.
Ahbun: Hayvan gübresi.
Al : Kırımızı.
Alaca: Kapı yerine kullanılan araları açık kapı.
Alemeşkere : Alenen, insanlar görecek-duyacak şekilde.
Alattirik : Elektrik.
Alma : Elma.
Arlanmak: Utanmak.
Anadut : Ot toplamaya yarayan ve üç daldan oluşan, dalların ikisinin altta birinin üstte olduğu ağaçtan yapılmış alet
Arustah : Tavan.
Asbab : Elbise.
Aşgana : Ahşap evlerin bacalarının üstünde şapka gibi konulan ve bir ip ile kurulmuş düzenek yardımıyla açılıp kapanabilen baca.
Aşluh : Kuru bakliyat, mutfak malzemesi, yemek.
Ataş : Ateş.
Avara : Boş gezen .
Ayak yolu: Tuvalet, WC.
Ayakçak : Merdiven.
Ayu : Ayı.
Azuh : Yiyecek.
Avrat : Kadın.

Bahca : Bahçe.
Bakraç: Kovanın ufak olanı.
Bekmez : Pekmez.
Bıldır : Geçen sene, geçen yıl.
Bıyıl: Bu yıl, bu sene.
Bibi : Büyük hala .
Bişi : Sacda yapılan ince lavaş gibi yağlı ekmek.
Bitike : Biraz, azıcık, ufak.
Bohça: İçine giysi konulan bez.
Boyna: Sürekli.
Boyunduruh: Hayvanları, araba yada sabana bağlamak için boynuna konan özel yapılmış düzenek.
Boz: Ekilmemiş tarla.
Böcük : Böcek.
Böğün: Bugün.
Börtüme: Haşlama, az pişirme.
Böyük : Büyük.
Bulaşuh : Bulaşık.
Buymak: Buymak.
Bürgün: Yarından sonraki gün.

Cağ : Örgü işlerinde kullanılan şiş.
Cahal: Cahil.
Camış: Bir büyükbaş hayvan türü, Manda.
Cedde : Cadde.
Cedelleşmek: Ağız dalaşı yapmak, çekişmek.
Ceyran: Elektrik.
Cıbban : Alkış.
Cıbıl : Çıplak.
Cıbıldah : Çıplak.
Cıcık: Yeni, güzel.
Cılga: Tek kişinin yürüyebildiği ve zaman içinde oluşan dar yol.
Cırcır : Fermuar.
Cılız : Zayıf
Cırgıt : Çekirge.
Cırnah : Tırnak.
Cıscıbıl : Çırılçıplak.
Cıvık : Şımarık.
Cimcük : Çimdik.
Cimcüklemek: Çimdik atmak.
Cingan: Çingene.
Coruh: Koşulmuş olan bir çift öküze, yardım amaçıyla bir çift öküzün koşulması.
Cücük Ayı : Şubat Ayı.
Cücük : Civciv Yavrusu.

Çalmak : Dövmek.
Çalu: Kurumuş dal parçaları, çalı.
Çangal : Fasülye sırığı.
Çapula : Eskiden giyilen bir tür ayakkabı.
Çaput: Bez parçası.
Çardak: Salon.
Çaruk:Tek parça deriden yapılmış, eskiden giyilen bir çeşit ayakkabı.
Çebiç: 1 yaşındaki keçi.
Çekim: Çamların üstündeki yeni uzamış kısım
Çekişmek: Sözlü kavga etmak.
Çemkürmek : Köpeğin havlaması veya büyüklere karşı saygısızca bağırarak karşılık vermek.
Çentik : Çizik.
Çeper : Bahçe etrafına tahtadan yapılmış çit.
Çerçi : Köy köy dolaşarak satış yapan kişi.
Çerdöğ : Aşılanmış yaban armudu.
Çıtlak: Ateşten sıçrayan küçük kıvılcım.
Çılpı: Küçük çalılar.
Çiğit : Fasülye tanesi, meyve çekirdeği.
Çilemek : İnce akan suyu serpiştirmek.
Çimmek: Yıkanmak,Banyo yapmak.
Çirşaf: Çirkef, edepsiz, terbiyesiz.
Çitimek: Birbirine ilmek.
Çorah: İçimi hoş olmayan kötü su.
Çökelek : Yağı alınmış peynir.
Çul : Yünden yapılan el dokuması yere serilen ev eşyası.

Dadanmak: Alışmak.
Dahlaşmak: Sataşmak, kızdırmak, dalga geçmek.
Dam : Ahır.
Darlanmak : Sıkılmak, bunalmak.
Dastar : Yün kilim.
Davar : Koyun sürüsü.
Davşan: Tavşan.
Dayak : Öküz arabasının ön kısmının ayakda durmasını sağlayan bilek kalınlığındakı düz dal parçası.
Değermen : Değirmen.
Dehre : Elde taşıması kolay dal budamaya elverişli küçük balta.
Dekmük: Tekme.
Demin: Biraz önce.
Dene: Tane.
Desdi : Testi.
Devrülesice: Beddua.
Deyha : İşte şurada.
Dımbıl: Küçük çocukların erkeklik organı.
Dınnah : Tırnak.
Dirgen: Ekinlerin saplanılarak aktarılmasına yarayan çatal seklindeki el aleti.
Dişbudah : Bir ağaç cinsi.
Dizlik : Kadınların uzun paçalı donu.
Dodih : Ayağın topuk kısmı.
Doldol : Pipi.
Don : Kilot.
Dombalak: Takla.
Dozik : Dangalak.
Dömbelek: Darbuka.
Döşek : Yatak.
Düğe: Bir yaşında dişi dana.
Düğdü : Keserin çivi çakmaya yarayan tarafı.
Düğleme: Düğüm atma, bağlama.
Dürzü: Üç kağıtcı, Düzenbaz anlamında kullanılan kelime.
Düven: Kalın dikdörtgen tahtanın altına keskin taşların çakılı olduğu, öküzlerin çekmesi ile kullanılan harman aracı

Ebeguşağı : Gökkuşağı.
Ecük: Biraz.
Ecücük : Azıcık.
Egiş : Tandırın yanan közlerini karıştırmak ve zaman zaman da ekmekleri tandırdan kazımak icin bir ucu ıspatula seklinde kullanılan diğer ucu da çengelli olan demirden yapılmış el aleti.
Eğer : Ata binmek için kullanılan oturak.
Eğlen : Dur.
Elguvan : Mor renkli bir çiçek, ergüvan.
Emmi : Amca.
En : Hayvanların tanınması için kulaklarına yapılan işaret.
Enteri: Tek parça bayan elbisesi.
Enük: Kedi, köpek yavrusu.
Enselemek: Yakalamak, açığa çıkarmak.
Enteri : Gömlek, entari.
Enük : Köpek yavrusu.
Erinmek:Tembellik edip, çalışma isteği olmaması.
Erük : Erik.
Erüşde(erişte): Evde yapılan makarna.
Esbap : Elbise.
Essah : Gerçek
Esbap : Elbise.
Eşgi : Ekşi.
Eşik: Kapının altındaki ağaç parçası.
Eşkere : Alenen, açıktan.
Evelük : Toplanıp yenen bir bitki.
Evermek : Evlendirmek.
Evelik : Yenilen birtür yabani bitki.
Evlek : Tarlanın yarım dönümüne yakın kısmı.
Ey : Bir seslenme edası.
Eyce : İyi, güzel.
Eyhe : Sana göre hava hoş.
Eylenmek : Oyalanmak.
Ezen : Ezan.

Fare :Sıçan.
Farşa: Edepsiz kadın, fahişe, Yırtıcı.
Fer : Derman, hal, kuvvet .
Ferik : Civcivlikten çıkmış yumurtlama çağına gelmiş tavuk.
Fırtana : Fırtına.
Fışkı : Dışkı.
Firengi: Ağaç direkleri yandan tutmaya yarayan direk.
Firenk : Kilit.
Follamak : Kabuğunu ayıklamak.
Folluh: Tavuğun yumurtladığı yer.
Fosul : Yumurtayı suda haşlama.

Gada : Kardeş.
Gah: Erik kurusu.
Galıf : Derme çatma yapılan küçük yapılar.
Galtah: İffetsiz, ahlaksız kadın. Kaltak(argo)
Gamaşmak : Göz veya dişler için kullanılan rahatsızlık ifade eden bir kelime.
Gancık: Dişi, kalleş(argo).
Garanlıh: Karanlık.
Garer : Karar, tam kıvamı.
Gartobak : Patates.
Gasevet : Dert, sıkıntı.
Gatıh : Ayran.
Gatiyen: Asla, kesinlikle, kati suretle.
Gavar : Su suvarırken gelen suyu bölüp dağıtmak için topraktan kürekle açılan hark.
Gavur: Kafir.
Gavah : Kavak.
Gayfe : Kahve.
Gazuh: Kazık.
Gazel : Dökülmüş yapraklar .
Gazel Ayı : Ekim Ayı.
Gebermek: Ölmek.
Geçi : Keçi.
Gem : Harmanda buğday tanelerini ayırt etmek için öküzlere koşulup buğdayların üstünden çekilen altına taşlar çakılmış geniş ve büyük tahta.
Gendime : Bulgur.
Geven : Dikenli ot.
Gevrüh : Dalları boru seklinde olan yaprakları geniş bir bitki.
Gıdik : Keçi yavrusu.
Gıldıri : Yuvarlak.
Gılıf: Kın.
Gıllih : Keçilerin küçük yuvarlak taneler halinde çıkardıkları dışkı.
Gılilemek : Yuvarlamak.
Gırgıt : Kabuğu kalın, küçük yollu ceviz .
Gırkmak : Kırpmak.
Gısrah : Dişi at.
Gışmık : Hayvan tekmesi, çifte.
Gıymuh:Odunların küçük parçası.
Gızambuh : Kızılcık meyvesi.
Gidişmek: Kaşınmak.
Gilik : Koyunların çıkardığı yuvarlak dışkı.
Gişi : Herif, koca, eş.
Gobal : Kafası topuz seklinde olan sopa.
Gocunma: Alınma, kızınma.
Goç : Koç.
Godile : Ense.
Gofil : Fıçı.
Gorsak : Fırın değneği.
Gop : Kadınların giydiği ceket.
Gopça: Düğme.
Goyvermek: Bırakmak.
Goyun : Koyun.
Göcek: Köşe.
Göceklik: Ocak başı.
Göğermek: Peynir veya çökeleğin yeşillenmiş hali.
Göresmek: Özlemek.
Göynek : Gömlek, atlet.
Gön : Hayvan derisi.
Göreslenmek : Göresi gelmek .
Göze : Kaynak suyunun çıktığı yer.
Güçcük : Küçük.
Gubarmak: Göğsü kabarmak, gururlanmak.
Gudi : Yuvarlak olmuş küçük kabak.
Guzu : Kuzu.
Guzu Gulağı : Yenilen bir yabani ot.
Güdül : Mısır ekmeği.
Gülk: Kuluçka, Civciv Çıkaracak tavuk.
Güve : Tahtakurusu.
Güveç : Topraktan yapılmış testi görünümünde ağzı genişçe olan bir yemek pişirme kabı.

Habire: Şimdi, hemen.
Haböle : Haşöle.
Hacat : Alet, Edavat.
Hadıca: Hatice.
Hakkadden: Hakikaten.
Halbur: Tahıl ürünlerini taş ve topraktan ayırmaya yarayan elle sallayarak kullanılan alet.
Halva: Helva.
Hamamlık: Evde odanın köşesinde banyo yapmak için yapılan küçük bölüm.
Hapenk : Gizli geçit kapağı.
Hark: Su yolu.
Haşıl : Buğdaydan yapılan ve üzerine süt yada yağ dökülerek yapılan yemek.
Haşindi : Tam şimdi.
Haşmul : Elmanın pişmişine denilir.
Hatça : Hatice adının yöresel söylenişi.
Hatil: Taş duvarın üzerine konulan kalın kalas.
Havzal : Kalın saman.
Havas: Heves, istek.
He : Evet.
Hedik: Buğdayın haşlanmış hali.
Helâ : Tuvalet.
Helbet: Elbette.
Helim : Halim adının yöresel söylenişi.
Helle : Un çorbası.
Helki : Su ve süt taşımada kullanılan kovaı.
Herif : Evli kadınların eşlerine hitap şekli. Koca.
Herle : Un çorbası.
Hevlek : Tarlanın aşağı yukarı yarım dönümü için kullanılan söz.
Heybe : At ve eşeklerin üzerine konulan çift gözlü çanta.
Hırha : Yelek.
Hırlı : Dürüst, Uslu, İyi huylu.
Hırp etmek : Örtmek.
Hışır : Eski, hurda.
Hışırım : Kırılmış dökülmüş.
Hırtlik : Boğaz.
Hızar : Büyük testere.
Honça : Yer sofrası.
Horata : Dedikodu.
Hozan: Ekilmemiş, nadasa bırakılmış tarla.
Höbüşlemek: Sırta alma.
Höllük: Eskiden çocukların altına konulan elenmiş toprak.

Ilıncak: Salıncak. Özellikle bebekleri yatırmak için yapılan salıncak.
Iraf : Raf.
Iramazan : Ramazan.
Irbıh : Testiye benzeyen su kabı, İbrik.
Irgat : Amele, işçi .
Irgalamak:Sağa, sola sallamak.
Irz : Namus.
Işgın: Ağaç sürgünü, şıvgın.

İbram: ibrahim.
İçlik : Gömlek.
İdare : Eskiden kullanılan lamba.
İlahana : Lahana.
İlezir : Rezil, kötü.
İlif: Kese.
İramazan : Ramazan.
İrecep : Recep.
İskembi: Sandalye
İşgillenmek: Kuşkulanmak.
İtüzümü: Böğürtlen.

Kalik : Eski ayakkabı.
Kapşon : Giyeceklerin başlığı.
Karakış Ayı : Aralık ayı.
Karalastik : Lastik ayakkabı.
Katuk : Ayran.
Katmer: Hamurun yağlanarak sacda pişirilmesi şeklinde yapılan yiyecek.
Kehriz : Eskiden köyde bir köşede bir delik bırakırlardı ve o köşede banyo yaparlardı sular oradan dışarı giderdi işte bu köşeye (deliğe) kehriz denirdi.
Kelgür : Makarna veya erişte süzmek için kullanılan delikli mutfak eşyası .
Kekiş : Çekiç.
Kelpet : Kerpeten.
Kem : Otlardan yapılan ve yine ot bağlamaya yarayan ip.
Kenef : Tuvalet.
Kert : Sütleri ölçmek için kullanılan işaretli odun.
Kertük: Ağaç yada tahtanın, bıçak veya balta ile yontulmuş,zedelenmiş,işaretlenmiş hali.
Keşik : Sıra, Numara
Kevük : Buğday saplarını deste yapmaya yarayan alet.
Kete: Yüzü yağlanmış yassı ekmek.
Kirkit: Halı dokumada kullanılan küçük alet.
Kıymık : İğne kadar ince ağaç parçası.
Kile: Yirmi tenekelik tahıl ölçü birimi.
Kiraz Ayı : Haziran Ayı.
Kirik: Eşek Sıpası.
Koç : Kasım Ayı.
Kofil : Fıçı.
Kom : Ahır.
Köfne: Eskimiş, yıpranmış.
Kösüre: Bıçak ve balta bilemeye yarayan yuvarlak taş.
Körpe : Ufak, yavru.
Kösnü : Köstebek.
Köynek : Yakasız gömlek.
Kundak: Bebeğin sarıldığı bez.
Kurik : Eşeğin yavrusu.
Kurun : Su yatağına (su çıkan yere) hayvanların su içmesi için betondan yapılan kab veya içine peynir basılan ağaçtan yuvarlak veya kare şeklindeki kutu.
Kuzu Kulağı: Yenilen birtür yabani bitki.
Kürümek : Bir şeyi kürekle sıyırarak süpürmek, mesela kar kürümek.

Lâlek : Leylek.
Lavaş : Yassı ve ince tandır ekmeği.
Lepbih : Yassı olan nesne mesela "lepbih daş" .
Lığırt: Çok sulu çamur.
Lobiye : Fasulye.
Loğ : Üstü toprak olan yapılarda. Toprağı sıkıştırmak için kullanılan silindir şeklindeki taş.
Lor : Bir peynir çeşidi.
Löküs : Gazla yanan lamba.

Mabal : Vebal.
Mahana : Bahane, sebep.
Mahsustan: Şakacıktan.
Maşafa : Ağzı açık saplı su kabı.
Mayis Ayı : Mayıs Ayı.
Mektep : Okul.
Mendebur: Uğursuz;hayırsız.
Menevşe: Menekşe.
Merek : Ot koyulan yer .
Merez : Köpeğin yaşı.
Mertek : Evlerin içinde tavanda döşenmiş büyük tomruklara denir .
Meşe : Orman.
Meymenetsüz: Hayırsız, vafasız, uğursuz, suratsız.
Meyram Ayı : Ağustos Ayı.
Mezer : Mezar.
Mıh : Çivi.
Mıymıntı: Elinden iş gelmeyen, uyuşuk
Mızıkçı: Oyun bozan.
Mintan : Gömlek.
Mismil : Helal.
Mitil: Yüzsüz yorgan.
Mudara: Sağlam ve dayanıklı olmayan, eğreti.
Muhayet ol: Sahip çık.
Mundar : Haram.
Müsendere : Ambarın ekmek koyma gözü (çekmecesi).

Nacah:Küçük balta.
Naçar : Gariban, fakir.

Oğlak : Keçi yavrusu.
Ohlava : Yufka açmaya yarayan odundan alet.
Oluh : Çeşmede su akan boru.
Oncacuh: Azıcık, Çok az miktarda.
Orah Ayı : Temmuz Ayı.

Öylen Vahtı : Öğle vakti.
Öğlelik: Öğle yemeği.
Öğürsemek: İneklerin boğa isteme dönemi.
Örme: Elle örülerek yapılmış kalın ip.
Ötegeçe: Derenin, ırmağın karşısı.
Ötürük: İshal, amel.

Pahla: Bakla.
Pahlava: Baklava.
Pancar : Karalahana.
Panga: banka.
Pangonot: Banknot, kağıt para.
Pantul : Pantolon.
Papuç: Ayakkabı.
Papuçluk: Eskiden merdivenlerin yanında ayakkabı konulan ayakkabılık.
Part : Karın.
Pates : Patates.
Patos : El ile çevrilen yada Traktörlerin arkasına bir kayışla bağlanılarak çalıştırılan eski tip bir harman makinesi.
Pelit : Meşe ağacının meyvesi, palamut .
Per : Küçük çivi.
Perçem: Saçın alna dökülen kısmı.
Peşkir : Havlu.
Pezük : Pazı bitkisi ve yemeği.
Pıddak : Patlamış mısır.
Pıncik : Küçük,güzel kız.
Pırti : Kumaş parçası.
Pisik : Kedi.
Poccik : Uç kısım.
Potin: Bot.
Punar: Çeşme.
Pür : Çamın iğne gibi olan yaprakları.
Püsküğüt: Bisküvi.

Saban : Tarla sürmekte kullanılan ve öküzlere koşulan gereç.
Sağın: Sağılan inek.
Salahana: Çok gezip tembellik yapan.
Sapah: Yol ayrımı.
Sarıcalı : Balsız bir arı türü.
Seğirtmek: Koşmak.
Seki - sekü : Kapı eşiği yada basamak.
Sele: Yayvan sepet.
Semer : Eşeklerin sırtına konulan yük koymaya yarayan nesne.
Septürük: Küçük çiş.
Seyirt : Koşmak.
Sıçan: Fare.
Sinor : Tarla sınırı.
Sini : Büyük tepsi
Sitil : Kova
Sıpırtmak : Kovalamak.
Sırfa : Sofra.
Sırım : İnce ince dilinmiş et veya deri.
Sini : Büyük tepsi.
Sinmek : Saklanmak.
Sipgaç Ayı : Eyll Ayı.
Sitil : İçinde yağ eritilen küçük kap, yamah.
Somurtmak : Küsmek, surat asmak.
Soyha: Kötü, işe yaramaz.
Söve : Duvar.
Süflü : Pasaklı.
Sümsük: Pisboğaz, her şeyi isteyen.
Sünepe : Kılıksız ve uyuşuk, sümsük.
Sürtük : Gereksiz yere çok gezen.
Sülük: Salyangoz.
Süzeh : Sütü süzmek için keçi kılından yapılmış bez.

Şadıra : Ekini eleyip samandan arındırmak için kullanılan. Gözleri büyüktür. 0,5cm gibi.Kenarları ağaç içinin örgüsü deriden yapılır.
Şamar: Tokat.
Şaşurdun mu? : Şaşırdın mı?.
Şeer : Şehir.
Şefdelü: Şeftali.
Şelbet: Şerbet.
Şikar : Bulunmaz.
Şilte : Döşek yaparken içine yün konulan kumaş.
Şimcik: Hemen şimdi.
Şoğurt : Ağızdan akan salya.
Şorah : İçilmesi pek hoş olmayan su.

Tafra : Çalım, kaba davranış.
Tapiç : Tandurun közünü toplamak için . Sapı kendin olan ve odundan kullanılan kürek.
Tasdar : Kadınların önlerine bağladıkları, belden aşağı olan önlük.
Tekir : Tekerlek.
Telaşa : Telaş.
Tentene: Dantel.
Terek : Tahtadan raf
Terezi : Terazi.
Tezce : Çabuk, Çok aceleci.
Teşik : Yun eğirmeye yarayan kafası topuz seklinde olan odundan alet.
Tevür : Çeşit.
Teyyare : Uçak.
Tez : Çabuk, hızlı bir şekilde.
Tezek : Hayvanların gübresinden duvarlara vurularak kurutularak yapılan yakacak.
Tıhız : Küçük.
Tıhnaz : Kısa boylu.
Tohdur: Doktor.
Tohlu: Beş altı aylık koyun.
Tosbağa: Kablumbağa.
Tökezmek: Ayağı dolaşmak.
Tullamak : Savurmak, fırlatmak.
Tuman: Don.

Ula : Bir hayret ve sesleniş nidası.
Urba : Elbise.
Urgan : Kalın ip.
Uruba : Elbise.
Usulca : Yavaşça.
Uyartmak : Uyandırmak.

Ürmek: Havlamak.
Üvez: Yazın insanları rahatsız eden küçük sinek.

Velvele: Gürültü, yaygara.

Yağarnı: Sırt, bel.
Yal : Köpeklere ve ineklere sıcak su ve kepek karıştırılarak yapılan yiyecek.
Yamah : Yardımcı veya stil.
Yane : Ne sandın?.
Yarımağız: isteksiz.
Yassu: Yatsı.
Yaşmah : Kadınların baş örtülerinin ağızlarını kapatan kısmı.
Yaygara: Dedikodu.
Yazu : Arazi.
Yeltenmek:Bir işe girişmek, niyetlenmek.
Yeğlük: Hafif.
Yımırta: Yumurta.
Yolluh : Kilim.
Yumak: Yıkamak.
Yunmak : Yıkanmak, çimmek.
Yüklü: Hamile.
Yüklük: Yatak, yorgan dolabı.
Yüzellikotu: Nazar değmesine karşı kullanılan bir çeşit ot. Güzellik otu.

Zalut Etmek : Ziyan etmek, çarçur etmek.
Zelzele: Deprem.
Zemheri Ayı : Ocak Ayı.
Zerdeli : Kaysı.
Zerze: Kapı kilidi.
Zevzek: Şımarık. Seviyesiz hareket eden.
Zıbarmak: Gebermek, ölmek, uyumak, sızmak.
Zırnık: Çok az miktar.
Zıkkım: İstemeden zoraki olarak verilen bir şey için söylenir.
Zibil : Yere dökülmüş süpürülmesi gereken tozlar.
Zirzop: Delice hareket eden.
Zorunan : Zorla.